Co za pukanie: Hugh Bowman opowiada o grupie z pierwszego wieku

Hugh Bowman wrócił do domu z rodziną w sobotni wieczór jako czwarty dżokej w historii Australii, który wygrał 100 w pierwszej grupie.

Ale każda sześcioletnia córka Paige chciała wiedzieć – a nie było – czy ma dla niej nagrodę. Gdy podekscytowana skoczyła w jego ramiona, Hugh zapewnił ją, że rzeczywiście ma.

„Szczerze mówiąc, na moim etapie życia, niezależnie od tego, czy wygrywam, czy przegrywam, widzę ten uśmiech na ich twarzach, który czyni wszystko wyjątkowym. Jedną z rzeczy, których nauczyłem się podczas wyścigów, są wzloty i upadki i huśtawki i ronda, to świetne narzędzie wyrównujące” – powiedział Bowman.

„Szczerze mówiąc, kiedy zaczynałem, nigdy nie zacząłem jeździć na najlepszym koniu w Australii ani gonić 100 grupy 1. Zacząłem jeździć, ponieważ chciałem być dżokejem, kochałem współzawodnictwo, nadal kocham to zwierzę i kocham ludzi .

„Z pewnością czasami w wyścigach konnych jest pewna monotonia, ale kiedy to wszystko odbierzesz, jeżdżę, ponieważ to właśnie kocham, kocham wygrywać bardziej niż kiedykolwiek, nie robię tego dla sławy lub fortuny, robię to dla miłość do jazdy bez względu na wygląd.”

Sława i fortuna z pewnością pojawiły się na jego drodze, bez względu na to, czy chodzi o jego 100 grup 1 (z całego świata, z których pochodzą), czy jest to dziedzictwo Winx, czy budowanie nowego domu rodzinnego w South Coogee, czujesz tę samą lakoniczną postawę w Bowman dzisiaj, tak jak dzisiaj.To było wtedy, gdy jego pierwszy zwycięzca jechał na Slatts na wycieczkach do Wellington, tak jak wtedy, gdy rozmawialiśmy podczas jazdy na wyścigi w Randwick.

Nie ma chwalenia się osiągnięciami, czujesz, że motywacja jest wciąż nieodwzajemniona, ale to nie to nim kieruje.

Jeśli jest jedno słowo, które chciałbym dołączyć do Hugh Bowmana, może to być po prostu perspektywa. Słuchając Dunedoo mówiącego o utraconych przyjaciołach, takich jak Damien Murphy i Pat Smullen, wpływie upadku Andrew Adkinsa lub o tym, co stało się z Tye Angland, Bowman oferuje spokojną i zawsze wyrachowaną perspektywę.

W wieku 41 lat tylko George Moore (126), Damien Oliver (118) i Jim Cassidy (102) wygrali więcej elitarnych wyścigów niż Bowman.

Zostanie uwieczniony na zawsze dzięki współpracy z Winx, która dała 25 z tych setek, podobnie jak posągi z nią w Rosehill i Moonee Valley oraz na parze pomalowanych silosów, które stają przed tobą, gdy jedziesz do jego rodzinnego miasta Dnido.

Hugh Bowman z posągiem Winx w Moonee Valley. Zdjęcie: Tony Goff

„To niesamowite, kiedy się nad tym zastanowić, myślę, że w końcu, mimo że to tylko liczba, wygrałem wiele dużych wyścigów, które nie zostały uwzględnione i może kilka, które nie są warte, ale kiedy myślisz, że są tylko trzy inne rasy (dżokeje), Cóż, to jest rzecz.”

READ  Bad Sports: pouczające spojrzenie na upadek Hansi Crone w serialu Netflix

„I myślę, że trochę spóźniłem się w pierwszych sesjach grupowych, miałem około 24 lat, kiedy po raz pierwszy wygrałem (Defier, Doomben Cup, 2004), ponieważ waga ograniczała moje szanse na poważne utrudnienia i naprawdę musiałem zapracować na swoje serie w wadze – wyścigi wiekowe, zanim nabiorą rozpędu.”

Ale Bowman nie jest kimś, kto poświęca się pamiątkom, bajkom lub wręcz kiwając głową w historyczne osiągnięcia, takie jak ten, który właśnie napisał (lub więcej!).

„Mam dużo rzeczy Winx, ale wszystko jest w magazynie, mam kilka siodeł, które lubię i które zachowałem, ale nie interesują mnie takie rzeczy” – powiedział Bowman.

***

To, co porusza Bowmana, to tor, a po wyjściu z niego rodzina, jego irlandzka żona Christine, najstarsza córka Bambi (lat 8) i entuzjastyczna Paige.

„Tęsknię za nimi za to, że nie mogli przyjść na tor, w rzeczywistości tęsknię za tłumami, które nie mogły przyjść na tor, zwłaszcza za te wielkie dni” – mówi Bowman.

Następnie dodaje, że jego zdaniem elitarne konie, na których jeździ na tych wyścigach wiosennego karnawału, tęsknią.

„Naprawdę tak, to są zwierzęta osiągające wysokie wyniki, jestem pewien, że wiedzą, że są obserwowani i też wysysają energię, czuję, że to czują. Można powiedzieć, że szczuplejsze koń może być psychicznie lepsze bez to, ale naprawdę uważam, że konie uwielbiają awanturę tak samo jak my.

Wyścig w Sydney

Hugh Bowman powrócił do rozmiarów w Monteville po tym, jak odniósł swój setny sukces w pierwszym secie. Zdjęcie: Mark Evans – Getty Images

„Spójrz poza bramy, na bramy i w wyścigu, nie inaczej jest dla nas, zawodników, nasz poziom koncentracji jest intensywny, a tłum nie może odejść od umysłu, ale przed wyścigiem rozkwita podekscytowanie właścicieli , lub atmosfera po wyścigu z tłumem, jest namacalna, jest naprawdę, kiedy tam jest, jest świetny, ale tęsknisz, gdy nie ma.

Tak więc w domu Kristen i dziewczyny chętnie oglądają, mimo że Kristen zapomniała zarejestrować wyścigi dla Hugh w sobotę, który zostawił ich w tyle, mówiąc im, że Monteville jest najlepsze na ten dzień. Kto powiedział, że rycerze są najgorszymi sędziami?

Kiedy wrócił do domu po pamiętnym dniu, nie było nic więcej niż kąpiel lodowa, kilka piw i mały posiłek, a Paige z niecierpliwością sprawdzała, czy w kieliszku nie ma Metropa.

„Paige jest najbardziej energiczna, ma bardziej ekstrawertyczną osobowość (może rzuca się w moją mamę), Bambi jest bardziej introwertyczna, chłonie to, co się dzieje (może bardziej jak tata)” – powiedział. To (być może) moje odległe obserwacje.

READ  NRL 2021: Parramatta Eels, Will Smith i Blake Ferguson są dumnymi kapitanami klubu jako weteran w obliczu niepewnej przyszłości

„Oboje są właścicielami koni, na pewno są zainteresowani, ale nie byli tak narażeni na to jak ja, w ich wieku byłem naprawdę dobry i naprawdę dobrze jeździłem na własną rękę, ale jeśli chcieliby iść w ten sposób, wspieralibyśmy ich ale jak każdy ojciec czy matka będę tam dla nich Christine i ja, bez względu na to, co wybiorą – powiedział.

Niedziela była rzadkim świętem z odległą społecznie podróżą do Coogee Beach.

Plaża będzie znacznie bliżej, gdy Bowman w przyszłym miesiącu zakończy dwuletnią budowę nowego domu rodzinnego.

„To była wielka praca, ale dałaby mi większą stabilność. Będę miał własną łaźnię parową i zaplecze treningowe. Oczywiście z powodu Covid byliśmy bardzo ograniczeni w tym, co możemy zrobić, więc ograniczyłem trening, ale dużo jeździłem jeszcze.”

„Teraz mamy 10 wyścigów w sobotę, chodzi o dobre zarządzanie regeneracją. Moje ciało czuje się świetnie, jeżdżę wygodnie 56 kg i jeśli mogę to robić bez ścinania zakrętów, to idealnie.

„Dni strajku głodowego są już za mną, nigdy nie byłem wielkim żarłokiem, teraz wszystko sprowadza się do kontrolowania spożycia płynów i gdybym musiał jeździć trochę ciężej, tak by było, ale teraz nie mogę bądź szczęśliwszy z tego, w czym jestem.”

***

Podróż Winx, co nie jest zaskoczeniem dla Bowmana i jego rodziny oraz oczywiście dla wszystkich zaangażowanych w nią osób, które nie tylko zarządzały jej karierą i długowiecznością, ale dzieliły się nią ze światem, dała mu kilka lekcji życia, nawet jeśli nie potrafił rozwiązać są dokładnie tym, czym były. Może bardziej wrodzony.

„To była czkawka, wywróciła nasze życie do góry nogami i zmieniła nasze życie prywatnie i publicznie. Wiele się nauczyłam, ale zawsze byłam ostrożna i ostrożna, aby tego nie przepuścić i cieszyć się tym”.

„Ale teraz czuję się, jakbym znajdował się w trudnej sytuacji odbudowy i to jest coś, co naprawdę lubię”.

Bowman nie zawsze był „ona jabłkami”, coś, co wywodziło się od jego kuzyna i jakiegoś australijskiego slangu, który jest teraz jego słynnym podpisem po wyścigu.

Upadł, przeżył bez poważnych obrażeń, ale na zawsze pozostaje świadomy niebezpieczeństw związanych z jego okupacją.

„Nadal myślę, że spowodowanie upadku przed Andym Adkinsem było tym, co martwiło mnie najbardziej, była to jedna z najtrudniejszych rzeczy w mojej karierze” – powiedział Bowman.

Adkins złamał nogę w czterech miejscach, perforowane płuco i złamany obojczyk po upadku spowodowanym przez Bowmana, który wysłał go na sześć tygodni w zawieszeniu, i trzymał Adkinsa na linii bocznej przez ponad 213 dni.

„Zajęło mi trochę czasu, zanim to zaakceptowałem, pozwoliłem sobie na to, a potem wróciłem i zostałem zatrzaśnięty za tak szybką jazdę w Farnan (The Run To Rose i 20-dniowe zawieszenie), to była tylko era po Winx i wszystko we mnie od razu, musiałem się z tego nauczyć.”

Tak jak wtedy, gdy irlandzki dżokej, którego był mentorem – Damian Murphy – zginął podczas upadku w Wellington, a to Bowman i szef Racing NSW Peter Flandis byli tam, gdy podjęto decyzję o zaprzestaniu jego podtrzymywania życia.

READ  Polscy badacze Holokaustu wygrywają proces o zniesławienie w apelacji | Wiadomości, sport, praca

„To było trudne, spotkałem go w Irlandii i zachęciłem go, by przyjechał do Australii po lepsze możliwości, miał świetną etykę pracy i chciał tu być i czułem się za to odpowiedzialny, to był trudny czas”.

Jak wtedy, gdy stracił dobrego przyjaciela w legendarnym irlandzkim dżokeju Pat Smolin z powodu raka lub gdy Tay England miał wypadek w Hongkongu, w wyniku którego miał cztery kończyny.

I tu znowu pojawia się perspektywa.

„Nie powiedziałbym, że Tay i ja dołączyliśmy do hip czy coś, ale pochodzimy z podobnego (krajowego) środowiska, jeździłem z nim tak długo, że trudno wytłumaczyć uczucie, jakie miałem, to tylko etap mojego życia”. Przeszłam przez to niezłomne uczucie, I widzisz, że te rzeczy się zdarzają i to sprawia, że ​​całe życie jest tak realne.

„To tylko przywraca rzeczywistość ryzyka związanego z tym, co robimy, a potem myślisz o swoich dzieciach i wracasz do domu w nocy, a konsekwencje są bardziej widoczne z każdym dniem, ale nie chciałbym tego w żaden inny sposób. jazda konna.”

***

Więc jeśli jest jeszcze inne trofeum, które Bowman chce przywieźć z powrotem do Big (i oczywiście innych), to jest to Puchar Melbourne, czyli wyścig, w którym biegł, ale może się obawiać.

„Spójrzcie na to, że szanse są przeciwko mnie, historia mówi, że tylko jeden koń w moim przedziale wagowym na 10 lat może wygrać wyścig, a potem trzeba ćwiczyć, to kolejne wyzwanie.

„Jedną z rzeczy, których nauczyłem się w Graalu, jest to, że szczęście wymaga wiele, więc jeśli dosiadasz odpowiedniego konia we właściwym dniu, może się to zdarzyć” – powiedział Bowman.

Cheval Grand wygrywa 37. Puchar Japonii (G1 2400m) na Tokyo Track, Japonia

Hugh Bowman na pokładzie Cheval Grand podczas prezentacji po wygraniu Pucharu Japonii 2017.

Ale zdarzyło się to Bowmanowi w Pucharze Japonii, kiedy pokonał Cheval Grand, aby wygrać jeden z największych wyścigów na świecie.

Oprócz Winx, występ niezawodnego mężczyzny w Queen Elizabeth Stakes ocenił jego pojedynczą najbardziej imponującą wygraną we wszystkich tych 100 najlepszych kombinacjach, a Poskramiacz Lwów w Victoria Derby jest najbardziej satysfakcjonujący i zaskakujący.

Teraz dla Bowmana 101 – ma epizod z perspektywy, prawda, plus kolejną nagrodę dla Paige.

Angela Tate

„Dożywotni biegacz. Pionier piwa. Guru micasica. Specjalny w popkulturze w ogóle”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Back to top