Paul Lewis: Wszyscy czarni znajdują odkupienie i objawienie w Eden Park

Występ Jordiego Barretta w koszulce z numerem 12 mógł pokrzyżować plany selekcji All Blacks do Pucharu Świata. zdjęcie/fotosport

Zawieszenie

Któż nie kocha historii zbawienia? W maju, podczas Super Rugby, Tyrel Lomax został zastąpiony w pierwszej połowie, ponieważ scrum Waratahs sprawiło im kłopoty Hurricane.

Zwłaszcza na rekwizyty

Nie da się tego często cofnąć. O All Blacks często mówi się, że dobrze wypełniają swoje główne role i nie dostają dużo więcej do rdzenia niż tylko rekwizytowe scrum. Lomax jest mobilny, a All Blacks szukali takich cech, ale usztywniacz ma pierwsze zadanie jako kotwica dla scrum.

Tak więc bardzo dobrze było zobaczyć scrum Wallabies, Lomax i All Blacks przeciwko Wallabies – a Lomax odgrywa silną rolę w mocnym przenoszeniu piłki przez linię zarobków, przypieczętowując fizyczną władzę All Blacks nad akcjami. Później w meczu, kiedy wszedł Bale, Lomax był wystarczająco długo, aby zarobić na zemstę, nakładając kary na Australijczyków i Bale’a w szczególności.

Oznacza to dwie rzeczy: po pierwsze, Ianowi Fosterowi i jego kolegom należy pogratulować wyboru i wytrwałości; Najwyraźniej Lomax i Ethan de Groot mieli najwyższe rachunki w pierwszym rzędzie, wraz z Samisonim Taukei’aho. Po drugie, był to pierwszy 80-minutowy występ Iana Fostera dla All Blacks w tym sezonie, nawet jeśli Wallabies skurczyli się po upartym starcie. Przeważyły ich sety, a ich akt rozpadu spowodował, że wystąpili również Australijczycy.

Tyrell Lomax zaimponował piłką w ręku przeciwko Australii. zdjęcie/fotosport

Po pierwszym teście Bledisloe, ta kolumna uznała, że All Blacks 25-30 punktów to lepszy zespół, ale zasłużyli na przegraną w tym pierwszym spotkaniu. Udowodnili tę ocenę w ten weekend zwycięstwem 40-14. Spójność może nie być dalekosiężnym celem.

READ Jak na początku, wizja i wytrwałość sezon 42 dla trenera K-fuel Duke'a

Ale ci, którzy czują, że wszyscy czarni wrócili, mogą być za wcześnie dla zwierząt domowych. Zachęcająco, owszem, ale jest jeszcze praca do zrobienia – w tym na froncie selekcji. Po wygraniu mistrzostw w rugby i zapewnieniu sobie pracy, mamy nadzieję, że Foster wypełni swój konserwatyzm i schowa go do plecaka, jeśli chodzi o wybór drużyny i grę w North Tour w listopadzie. Walia, Szkocja i Anglia czekają.

Chociaż All Blacks byli przekonani, szybkość linii obrony Australii nie była taka, jaka mogła być; Dopiero okaże się, czy All Blacks mogą przebić się przez te duszne północne ekrany, nie zdradzając zbyt wiele na temat tego, co zamierzają zrobić na czas Mistrzostw Świata. Zobaczymy również, czy mogą zwiększyć stosunek przerw do zaliczonych prób. Ich wykończenie wciąż nie jest takie, jak powinno.

Co prowadzi nas do Jordiego Barretta – w dużej mierze zawodnika meczu. Korzystając z okazji na pomoc obiema rękami, biegł celowo i trochę dryblingu, rozpraszając się nad zwycięską linią, aby dać atakującym i organizatorom dobry cel i pokazując sprytny rozkład. To był zaangażowany i skoncentrowany występ.

Powiązane artykuły

Pomocnicy i napastnicy pozostają największymi znakami zapytania w selekcji. Zakładając, że Anton Lennert-Brown, Jack Goodhue i David Haveley wrócą po kontuzji, jak wygląda ta linia obrony: Aaron Smith, Richie Muonga, Jordi Barrett, Jack Godhu, z Rico Ewanem i Calebem Clarkiem na skrzydłach i Willem Jordanem na obronie. Bewden Barrett będzie na ławce.

Uzasadnienie jest bardzo proste. Goodhue może nie jest błyskotliwym przecinaczem linii, ale jest świetnym klientem z umiejętnościami dystrybucyjnymi i dobrym graczem wspierającym, który podejmuje dobre decyzje. Ewan jest niebezpiecznym biegaczem i nie ma sensu tracić prędkości, chociaż nadal nie jest przekonujący jako środek; Teraz zmasakrował dwie próby na dwóch egzaminach, nie podejmując właściwej decyzji lub nie zdając na czas.

Jordy Barrett był siłą w pomocy All Blacks. zdjęcie/fotosport

READ Doris Idzikowski robi kołdrę z koszul zmarłej żony

Kiedy Jordi Barrett wchodzi do pomocy, Jordan ma miejsce na zajęcie najlepszej pozycji, jako obrońca. W ostatnich dwóch testach Jordan pokazał, co może zrobić z odrobiną przestrzeni – przedmiot, który z większym prawdopodobieństwem znajdzie u linebackera i pozwoli mu bardziej wciągnąć się w grę.

Tak więc test Eden Park pokazał mocne i słabe strony dotychczasowego podejścia Fostera. Obecnie istnieją niezaprzeczalne dowody na to, że przybycie Jasona Ryana ukształtowało grupę w jeszcze bardziej przerażającą jednostkę. Konsekwencja selekcji doprowadziła do odpowiedniego wzrostu w postaci graczy takich jak De Groot i Lomax.

Jednak występ Jordiego Barretta pokazuje, jak eksperymentowanie i dawanie młodemu graczowi (wciąż 25-letniemu) głowy może zrobić ogromną różnicę i zapewnić nowe możliwości w krótkim czasie – oczywiście przyjmując, że robimy to w oparciu o dowody tylko na jeden mecz.

Do Mistrzostw Świata pozostało tylko kilka meczów testowych: Japonia i trzy drużyny północne oraz przyszłoroczny okrojony turniej rugby. Nie ma wątpliwości, że większość, jeśli nie wszyscy, prawdziwi piłkarze są w składzie Fostera – ale mamy nadzieję, że rozluźni on ograniczenia dotyczące niektórych młodych/nowych zawodników, dzięki czemu drużyna zyskuje doświadczenie i pewność siebie w nieuniknionym momencie kontuzji i strata Liczba zgodna.

Maria Konopnicka

„Dożywotni biegacz. Pionier piwa. Guru micasica. Specjalny w popkulturze w ogóle”.