Przerażające masowe wymieranie miało miejsce 30 milionów lat temu i właśnie to zauważyliśmy

Koniec epoki eocenu około 33 milionów lat temu oznacza czas wielkich zmian na Ziemi. W powolnym odwracaniu tego, co widzimy dzisiaj, temperatury spadły, a lodowce wyciągnęły swoje lodowe palce w kierunku równika.

utrata życia Na kontynencie azjatyckim był głęboki. Wydaje się jednak, że różnorodność biologiczna Afryki, chroniona ciepłem tropików, nie została dotknięta dramatycznymi zmianami. A przynajmniej tak myśleliśmy.

Według badań opublikowanych niedawno przez zespół naukowców z całych Stanów Zjednoczonych, nie patrzyliśmy we właściwy sposób na zapis kopalny.

Badania sugerują, że ssaki w Arabii i na całym kontynencie afrykańskim, dalekie od przetrwania tej zimnej zmiany, doświadczyły dramatycznego spadku, przy czym prawie dwie trzecie ich szczytowej różnorodności zniknęło 30 milionów lat temu.

Nie jest jednak jasne, co doprowadziło do każdej straty i pomimo szerokiego zakresu wahań temperatur i intensywnej aktywności wulkanicznej kołyszącej region, możliwości nie brakuje.

Bez względu na przyczynę strat, nisze ekologiczne pozostawione przez wyginięcie nie były puste na długo.

„Jest bardzo jasne, że nastąpiło wielkie wyginięcie, a następnie okres zdrowienia” On mówi Biolog z Uniwersytetu Duke Stephen Heritage.

Wiele z tego, co wiemy o zmianach klimatu w przejściu z eocenu do następnej epoki, oligocenu, pochodzi z analiz zmian izotopów tlenu w rdzeniach osadów wykopanych z dna oceanu.

Zestawienie tych dowodów z wieloma innymi dowodami na temat wahań poziomu morza i dowodami na wzrost lodowców daje nam ogólny obraz tego, jak zmienia się nasza planeta jako całość.

Jednak oznaczenia na poziomach lokalnych mogą być nieco niejednolite, polegające bardziej na modelowaniu i dokładnym badaniu skamielin, które pojawiają się sporadycznie tu i ówdzie.

Zapisy wykonane na lądzie mogą dać mieszany obraz, nic więc dziwnego, że toczy się debata na temat ostatecznego wpływu globalnego ochłodzenia na masy w pobliżu równika.

READ  Kampania lobbingowa Anti-SpaceX rzuca nowe światło na wołowinę Biden Elona Muska

z kierunku Jest wskazówka To zwierzęta, takie jak przodkowie współczesnych lemurów, znikają z północno-wschodniej Afryki. Po innych studiach Sugeruje to, że w Afryce nie zaszły prawie żadne zmiany środowiskowe, a być może wcale.

Interpretacja zapisów kopalnych może być trudna ze względu na ich tendencję do bycia niejednolitymi. Nie wszystkie gatunki pozostawiają swoje skrupulatnie zachowane szczątki w dogodnym miejscu, ale dzięki odpowiednim narzędziom analitycznym naukowcy wciąż mogą zebrać szereg informacji z zaledwie kilku kości.

Zespół zebrał dane na temat skamieniałości reprezentujących pięć grup ssaków, w tym mięsożerców zwanych HinodonciDwie grupy gryzoni wyglądają jak wiewiórka anomalia, oraz dwie grupy naczelnych – jedną zajmowaną przez naszych przodków.

Na podstawie tych próbek naukowcy wygenerowali drzewo genealogiczne przedstawiające czas manifestacji i znane straty dla każdego z nich. Narzędzia statystyczne mogą wtedy dać naukowcom lepsze wyobrażenie o tym, kiedy straty były wystarczająco duże w niektórych regionach, aby korelować z wydarzeniami globalnymi.

Patrząc na cechy charakterystyczne w obrębie pokrewnych grup, naukowcy mogą również zobaczyć, w jaki sposób gatunki zróżnicowały się, aby wypełnić nisze opuszczone przez zagubione zwierzęta.

Weźmy na przykład zęby zwierzęcia. Subtelne różnice w ich kształtach przez długi czas mogą nam powiedzieć, jak szybko gatunek przystosowuje się do nowego, obfitego źródła pożywienia.

„Widzimy znaczną utratę różnorodności zębów, a następnie okres rekonwalescencji z nowymi kształtami zębów i nowymi zmianami” On mówi Główny autor Dorian de Vries z Uniwersytetu Salford.

Nawiasem mówiąc, wydaje się, że nasi główni przodkowie należą do najbardziej dotkniętych. Różnorodność ludzkich zębów 30 milionów lat temu zmniejszyła się prawie do zera. Było tak źle, że pozostał tylko jeden typ morfologii zębów, ograniczający rodzaje pokarmów, które mogły jeść ich wnuki.

Takie wąskie gardła są powszechne w historii ewolucji. Wiedza o tym, jak gatunki na nie reagują, może być niezbędna, biorąc pod uwagę presję, jaką wywieramy dziś na wiele ekosystemów na całym świecie.

READ  SpaceX jest w drodze do wystrzelenia ośmiu rakiet Falcon 9 w ciągu sześciu tygodni

W pewnym sensie udało się to projektowi dentystycznemu. Gdyby nie, nasz gatunek nie ujrzałby światła dziennego.

„To był prawdziwy przycisk resetowania” On mówi Devriesa.

To badanie zostało opublikowane w Biologia komunikacji.

Phoebe Newman

"Podróżujący ninja. Rozrabiaka. Badacz bekonów. Ekspert od ekstremalnych alkoholi. Obrońca zombie."

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Back to top