Dana Mathewson: Gwiazda tenisa na wózkach intryguje paraolimpijską sztuczkę | Igrzyska Paraolimpijskie w Tokio 2020

sPorty z natury dla wielu mogą być postrzegane jako tylko gra, w tym po prostu rozrywka. Dla niektórych utrzymanie lub poprawa zdrowia fizycznego to świetna aktywność. Na innych czeka na nich zastrzyk adrenaliny, który czerpią z rywalizacji, dreszczyk zwycięstwa lub potencjalna nagroda finansowa. Jednak dla niezliczonych osób i sportowców niepełnosprawnych, sport w ich życiu okazał się zmieniać życie i grę, jeśli chcesz, w stopniu, który wykracza poza wyjaśnienie. Dr Ludwig Guttmann, założyciel Igrzysk Paraolimpijskich, powiedział kiedyś: „Paraplegia to nie koniec drogi. To początek nowego życia”.

Dana Mathewson, najwyżej notowana na świecie amerykańska tenisistka płci męskiej lub żeńskiej na wózku inwalidzkim, w pełni uosabia to stwierdzenie, przygotowując się do reprezentowania drużyny USA w singlu i deblu na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich w Tokio w tym miesiącu po raz drugi. w jej życiu zawodowym. Od ponad dekady Amerykanka jest profesjonalistką w turnieju tenisowym na wózkach ITF/Uniqlo. Przez większość czasu była najlepszą kobietą ze Stanów Zjednoczonych. Jej postawa tylko wzrosła, obecnie zajmuje 9. miejsce w swojej karierze singli i 7. w deblu, a ona rozwija się w jednym z najszybciej rozwijających się sportów na wózkach na świecie, który jest głównie zdominowany przez międzynarodowych graczy, gdzie jest obecnie jedyną Amerykanką, która znalazła się w rankingu 25. na indywidualne zamówienie.

Dzięki grze opartej na agresywnych uderzeniach w parter i pragnieniu przygwożdżenia przeciwników głębiej za linią bazową, praworęczna Mathewson wejdzie na Paraolimpiadę jako największa nadzieja Ameryki na złoto w turnieju singli na wózkach. Nagromadzenie wokół Mathewson polega na tym, że nie tylko jest jedną z czołowych pretendentów w Tokio, ale potencjalna historia jest zagrożona, ponieważ chce zostać pierwszą Amerykanką, która zdobyła złoty medal w zawodach kobiet na wózku inwalidzkim i dopiero druga. bez medalu od czasu, gdy Terry Lewis zdobył brązowy medal na Igrzyskach w 1988. Od momentu dodania tenisa na wózkach do Paraolimpiady w 1988 roku, Holandia zdominowała złoty medal kobiet.

Skok Mathewson do świata lekkoatletyki rozpoczął się jako młoda kobieta w San Diego, gdzie rozwinęła swoją pasję do piłki nożnej. Następnie, w wieku 10 lat, zdiagnozowano poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, rzadką chorobę neurologiczną, która atakuje rdzeń kręgowy i powoduje, że układ odpornościowy atakuje dolną część pleców. Gdy matka nalegała, aby jej córka była aktywna, próbowała swoich sił w koszykówce i rugby w wieku 13 lat, zanim odkryła, że ​​tenis dał jej to wyczynowe osiągnięcie, o którym marzyła.

READ  „Jesteśmy zwykłymi sportowcami”: białoruska biegaczka Kristina Tsimanoskaya otrzymuje polską wizę, gdy jej mąż wjeżdża na Ukrainę | wiadomości ze świata

Awansując na piąte miejsce na torze juniorów na wózkach inwalidzkich, odkąd została profesjonalistą w 2008 roku, wyrosła na jedną z najbardziej konsekwentnych zawodniczek na kobiecej trasie, zarówno w pojedynczej, jak i podwójnej akcji. W swojej karierze Mathewson zdobyła 11 tytułów singlowych i 23 tytuły deblowe, była Paraolimpijczykiem 2016 roku, była dwukrotnym finałem i półfinalistką Wielkiego Szlema i dotarła do półfinału US Open 2019 (najgłębsza w jej karierze w Senior) i być może w swoim najlepszym dotychczasowym osiągnięciu, zdobyła złoty (debel) i brązowy (gra pojedyncza) medal na Paraban Games 2019 dla drużyny USA.

„Uwielbiam to, że tenis pozwala mi się wysilić i zobaczyć, co mogę zrobić” – powiedział Mathewson. „Ponieważ jest to wyjątkowy sport, kiedy odnosisz duże zwycięstwo, wiesz, że jest to spowodowane godzinami spędzonymi w samotności, a poczucie spełnienia jest niepodobne do niczego, co kiedykolwiek czułeś”.

Jednym z głównych aspektów, które 30-latek przypisywał poprawie, był aspekt mózgowy. „Miałam okazję pracować z trenerem umiejętności umysłowych, więc mój mózg jest teraz znacznie silniejszy niż wcześniej” – powiedziała. „Umiejętności umysłowe pomagają ci w tych ważnych momentach meczów, w których musisz się uspokoić i zebrać razem”.

Tenisistka na wózkach Dana Mathewson pozuje do sesji zdjęciowej w West Hollywood w Kalifornii. Fotografia: Harry Ho/Getty Images

Chociaż rozwój Mathewson jako zawodnika był z pewnością inspirujący, ona i inni sportowcy na wózkach wciąż starali się obalić przytłaczającą narrację, że niepełnosprawni sportowcy nie są na równi ze zdrowymi sportowcami.

„Kiedy zabierasz krzesła, to, co ktoś widzi, gdy ogląda tenis na wózku inwalidzkim, to… tenis” – powiedział Mathewson. „Uderzamy forhendem, bekhendem, serwisem i wolejem jak zdrowi gracze. Gramy nawet na tych samych kortach i nawierzchniach oraz w Wielkich Szlemach. Myślę, że ludzie nie zdają sobie sprawy, że tenis na wózkach jest elitarny. Mamy taki sam trening jako zawodnicy, których znasz. Cóż, jak Roger Federer i Serena [Williams]. Mamy programy fitness, dietetyków, trenerów, treningi na boisku i poza nim oraz rehabilitację jak nikt inny. Wystarczy, że ktoś doceni poziom gry, zobaczy go osobiście.

READ  NBA: Centrum Memphis Grizzlies Stephen Adams uderza szybką piłką w głowę jak mistrz

Patrząc na postępy, jakie poczynił Tour, Mathewson zdaje sobie sprawę, że jeśli chodzi o zdobywanie większego uznania tenisistów na wózkach, większą bazę fanów, lepszy marketing i wyższe nagrody pieniężne, wciąż jest wiele do zrobienia, aby wypełnić tę lukę. „Maksymalne zarobienie w turnieju to około 20 000 $” – powiedział Mathewson. „Dla gracza na wózku inwalidzkim to dużo pieniędzy, ale blednie w porównaniu z tym, co przegrany w pierwszej rundzie w tym samym turnieju ma zdrową stronę. Różnica w nagrodach pieniężnych jest oszałamiająca. „

w tym roku Australian Open W rozgrywkach singli zdrowi gracze, którzy przegrali w drugiej rundzie, otrzymali 150 000 dolarów, w przeciwieństwie do zwycięzcy turnieju na wózku inwalidzkim, który otrzymał tylko 140 000 dolarów. Mathewson, obecnie sponsorowana przez Adidasa, Wilsona, The Hartford i Deloitte, twierdzi, że większość tenisistów na wózkach przeżywa rekomendacje i nagrody pieniężne, ale trudno o to, ale wierzy, że ten sport staje się coraz bardziej popularny.

Pomimo radzenia sobie z tymi przeszkodami, Mathewson, mieszanka chińskiego i szkocko-polskiego dziedzictwa, zdała sobie sprawę, że musi dostosować kilka rzeczy, aby osiągnąć swoje sportowe cele. Po odbyciu samodzielnego treningu przez pewien czas podczas studiów audiologii na Uniwersytecie Arizony, a następnie ukończeniu studiów magisterskich na University College London w Anglii w 2020 roku, podjąłem decyzję o odbyciu stażu w pełnym wymiarze godzin, przenosząc się do kampusu USTA National Campus w Orlando , Floryda. , w zeszłym roku tuż przed uderzeniem Covid-19 i odwołaniem wielu turniejów. Tam trenuje z trenerem Jasonem Hartnettem.

To lato było pełne wydarzeń dla Mathewsona. Po występie w ćwierćfinale swoich pierwszych w historii Mistrzostw Francji w czerwcu, zajęła drugie miejsce w Loughborough w Wielkiej Brytanii, gdzie po raz pierwszy pokonała numer 4 na świecie Jordana Withy i zdobyła Toyota Open w singlu i deblu na Ile de Re, Francja, weszła na Paraolimpiadę w najlepszej formie swojej kariery.

READ  Alingy chce, aby kolejny Puchar Ameryki wypłynął w Auckland

„Podczas mojego treningu w zeszłym roku nauczyłem się wielu nowych uderzeń, takich jak spadające strzały lub więcej gry w siatkę, która wymaga więcej dotyku i czucia niż kiedykolwiek wcześniej” – powiedział Mathewson. „Poprawiłem mój serwis, mobilność, siłę i świadomość boiska. Czuję, że poruszam się lepiej i widzę boisko inaczej niż wcześniej. Myślę, że jestem teraz bardziej doświadczonym graczem. „

Jeśli chodzi o ogólnokrajową ekspozycję, tegoroczne Igrzyska Paraolimpijskie będą kamieniem milowym dla niepełnosprawnych sportowców na świecie, ponieważ Uniwersalne NBC Planuje wyemitować 1200 godzin relacji paraolimpijskich, w tym pierwsze audycje radiowe w czasie największej oglądalności w historii imprezy, z których Mathewson jest dumny i czuje się od dawna spóźniony. „To ogromne znaczenie dla sportów paraolimpijskich i ogólnie sportów adaptacyjnych” – powiedział Mathewson. „Walczymy o to uznanie w Stanach Zjednoczonych od lat i cieszę się, że w końcu wszystko zaczyna się zmieniać, a losy zaczynają się odwracać. szczerze myślę, że na to zasługujemy”.

Oprócz medalu w Tokio, głównym celem Mathewson na przyszłość jest przebicie się do pierwszej siódmej w światowych rankingach, aby mogła wziąć udział bezpośrednio w turniejach wielkoszlemowych, w których zremisować może tylko ośmiu graczy. Ona i inni gracze na trasie płacą obecnie za większe rozmiary losowań turniejowych. Jednak amerykańska tenisistka na wózkach inwalidzkich nadal koncentruje się na Paraolimpiadzie, ponieważ jest w pełni świadoma tego, co może oznaczać zdobycie złotego medalu.

„To coś, o czym marzy każdy sportowiec i mam tylko nadzieję, że uda mi się stworzyć własny mecz A i sprawić, że stanie się to nie tylko dla mnie, ale także dla amerykańskich kobiet i dla niepełnosprawnych sportowców, którzy przyjdą po mnie”.

Angela Tate

„Dożywotni biegacz. Pionier piwa. Guru micasica. Specjalny w popkulturze w ogóle”.

Rekomendowane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *